مُسَکِن ,هیشکی ,بعضیا

وقتی سرمون درد می کنه ؛ پامون ؛ دلمون ؛ دستمون درد می کنه مُسَکِن می خوریم. درد ِ و عامل ِ درد هم چنان هست . فقط ما دیگه حسش نمی کنیم . حالا فلسفه ی وجودی بعضی آدما هم تو زندگیمون عین ِ خود ِ همین مُسَکِن ِ است . همون آدم خوبا. همونایی که بودنشون ؛ تحمل ِ نبودن بعضیا رو راحت تر می کنه . برادر نداری اما به خودت می گی فلانی عین ِ برادرمه ؛ من با اون عین برادرم رفتم بیرون و خوش گذروندیم ؛ عین برادرم حواسش بهم بوده؛ ولی ته ِ قلبت می دونی فلانی برادرت نیست . خواهر نداری اما همون دوست صمیمی ِ صمیمیت رو می ذاری جای خواهرت ؛ باهاش مشورت می کنی ؛ باهاش میری کافی شاپ و سینما اما بازم تو ؛ ته ِ قلبت می دونی اون خواهرت نیست .
هیشکی ... هیشکی جای هیشکی رو پر نمی کنه فقط بعضیا با بودنشون ؛ با اون حضور بکر و نابشون ؛ با اون حرفای قشنگشون ؛ با اون مارو بلد بودنشون، باعث می شن برای یه تایمی حس نکنیم بعضیا آدما و بعضی چیزا رو نداریم  .
حالا این نبودن و نداشتن و آدم های مُسَکِن طور رو ، به همه ی نداشته ها تعمیم بدید . 



+برای گوش هامون: .

+یه جایی تو یکی از گروه ها خوندم که مرکز آمار برای اجرای طرح ِ جدیدشون نیرو می خوان . نمی دونم چه قدر واقعیت داره یا چه قدر ارزش داره و در واقع هیچی ازش نمی دونم .ولی خوب به نظرم عزیزان ِجویای کار یه پیگیری کنید (: .  ادرسی که نوشته بود : اینجا.

+خوبید (: ؟
منبع اصلی مطلب : از چشم ها بخونیم
برچسب ها : مُسَکِن ,هیشکی ,بعضیا
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : آدم های مُسَکِن طور